Ostatnie aktualności
- Wyroku TSUE z dnia 22 stycznia 2026 roku, C-902/24 – Potrącenia dokonywane przez banki w sprawach frankowych
- Od 1 maja 2026 r. obowiązują nowe zasady ustalania stażu pracy w sektorze prywatnym
- Nowe obowiązki z zakresu cyberbezpieczeństwa – nowelizacja ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa
- Ułatwienia dla przedsiębiorców przy zakładaniu i prowadzeniu działalności gospodarczej
- Zmiana zasad przyłączania nowych źródeł do sieci elektroenergetycznej – nowelizacja ustawy Prawo Energetyczne
- Czy przedwstępna umowa dzierżawy może stanowić tytuł prawny do nieruchomości dla zawarcia umowy o przyłączenie do sieci energetycznej?
- Obowiązkowa mediacja w sprawach gospodarczych – nowe przepisy Kodeksu Postępowania Cywilnego i konsekwencje odmowy
- Partner Kancelarii, mec. Andrzej Stankiewicz został powołany w skład Rady Branżowego Centrum Umiejętności w Miastku
- Wyrok TSUE dot. WIBOR
- Kontrole UODO w 2026 roku
TSUE po raz kolejny po stronie konsumentów.
29.01.2026
Konsumenci nie będą obciążani kosztami postępowania, w tym opłatami sądowymi (opłatami od pozwu uiszczonymi przez banki) ponad kwotę jaką konsumenci by ponieśli wytaczając powództwo przeciwko bankowi.
Wyrok został wydany w stanie faktycznym, w którym konsument musiał uiścić kwotę 1000 PLN z tytułu opłat sądowych w ramach powództwa wytoczonego przeciwko Bankowi, które doprowadziło do zasądzenia od banku na jego rzecz kwoty około 101 280 EUR. Z drugiej strony, jako pozwany w ramach wszczętego następnie przez Bank postępowania w przedmiocie zwrotu pożyczonego kapitału, czyli wierzytelności w wysokości 640 000 PLN (około 150 000 EUR) i po którego zakończeniu przegra sprawę, byłby zobowiązany do zwrotu temu bankowi opłat sądowych w wysokości 5 % wartości przedmiotu sporu, w niniejszym przypadku 32 000 PLN (około 7544 EUR).
W wyroku z dnia 27 listopada 2025 r. wydanym w sprawie C‑746/24 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, co następuje:
Artykuł 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG należy interpretować w ten sposób, że:
stoją one na przeszkodzie uregulowaniom krajowym pozwalającym na obciążenie konsumenta – występującego w charakterze pozwanego, który przegrał sprawę w ramach powództwa o zwrot pożyczonego kapitału, wytoczonego przez przedsiębiorcę w następstwie stwierdzenia nieważności umowy kredytu ze względu na nieuczciwy charakter zawartych w niej warunków – kosztami postępowania, włącznie z opłatami sądowymi, które z powodu zróżnicowania wprowadzonego przez te uregulowania przy obliczaniu kwoty tych opłat w zależności od tego, czy powód ma status konsumenta, znacznie przewyższają koszty, jakie powinien był ponieść ten konsument, gdyby przegrał sprawę w ramach art. 98 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego przewiduje, iż strona przegrywająca sprawę jest zobowiązana do zwrotu kosztów procesu stronie wygrywającej.
TSUE opowiedziało się przeciwko możliwości obciążenia konsumenta przegrywającego sprawę o zwrot kapitału, opłatami sądowymi znacząco wyższymi od tych, które poniósłby konsument w razie przegranego postępowania sądowego zainicjowanym przez siebie o stwierdzenie nieważności umowy (opłata sądowa wynosi 1000 zł).

